نگاه کن

و آنان که به زندان ها اندرند- مادر!-

و آنان که روانه ی تبعید گاه ها شده اند

هر بار که آهی بر آرند

-نگاه کن!-

این جا برگی بر این سپیدار

می لرزد.

یانیس ریتروس


/ 3 نظر / 9 بازدید
سیب آبی

به ياد اين شعر افتادم: داغ داران زیباترین فرزندان آفتاب و باد هنوز از سجاده ها سر برنگرفته اند

امیر سنجری

1- که سخن از درختان گفتن بیش و کم جنایتی است ؛ چرا که از این گونه سخن پرداختن در برابر وحشت های بی شمار خموشی گزیدن است . 2- منزل نیستم ولی در همیشه باز است این روزها عجیب هوس مهمان دارم

سمیرا یحیایی

با چشای بی فروغ میون راست و دروغ خودمو گم می کنم توی این شهر شلوغ..............