این روبان کبود تر شد

قصد باران سکوت بود .ناودان نگذاشت.

 

انگشتهای مرا پک زدی

به این سیاهی از روز حرف که می زدی ...

تمام تن ها به ضخامت انگشتهایم شدند

تمام تن ها را پک زدی .........! ( زهره )     

  
نویسنده : زهره یحیایی ; ساعت ۳:٤٧ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۱ امرداد ۱۳۸٤
تگ ها :