این روبان کبود تر شد

قصد باران سکوت بود .ناودان نگذاشت.

بی عنوان

 

بیهوده می خواهیم خودمان را شاد نشان دهیم

آزاد نشان دهیم

آگاه نشان دهیم

بیهوده می خواهیم ...

 

بیهوده نمی خواهیم بمیریم

و از رفتنمان یک پنجره از بغض برایمان تاب نیاورد

بیهوده نمیخواهیم

هرچند بیهوده خواستنمان هم بیهوده بود .

 

  
نویسنده : زهره یحیایی ; ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٤ امرداد ۱۳۸۸
تگ ها :