این روبان کبود تر شد

قصد باران سکوت بود .ناودان نگذاشت.

به همین دلتنگی

نه باد می آمد

نه دود به چشمم می رفت

فقط تو بودی تق تق زده بودی به در

و من راه در را گم کرده بودم .

  
نویسنده : زهره یحیایی ; ساعت ۳:٥۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٢ خرداد ۱۳۸٧
تگ ها :